Ik sta stil bij een boom. Ik moet hier al tientallen keren langs zijn gelopen, maar voor het eerst zie ik dat deze boom op de hoek behoorlijk scheef staat. Vanuit de dikke stam, die echt al tig jaar oud moet zijn, groeien een paar stevige takken kaarsrecht omhoog. Sommige zijn zo dik dat het gewoon nieuwe bomen zijn.
Het lijkt wel of de boom haar eigen tegengewicht heeft georganiseerd en de natuur de boel zelf weer in balans heeft gebracht.
Ik was bezig met een verwonder-wandeling. Een tijdje geleden kwam ik in een tijdschrift dit begrip tegen. De ‘awe walk’. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en ik ging uitzoeken wat zo’n wandeling nou precies is.
Een verwonderwandeling draait niet om hoe ver (hoeveel stappen) of hoe snel je loopt. Wel over vertragen, je zintuigen wat verder open zetten en je probeert te kijken alsof je iets voor het eerst ziet. Verwondering kan ontstaan door iets groots en indrukwekkends, maar net zo goed door een detail zoals kleur of een patroon, dat je normaal voorbijloopt.
Dat zoiets kleins effect kan hebben, vind ik verbluffend. In een onderzoek maakten mensen acht weken lang iedere week een wandeling van vijftien minuten. De deelnemers die tijdens hun wandeling bewust op zoek gingen naar verwondering, ervoeren na verloop van tijd meer positieve emoties en minder dagelijkse stress dan de deelnemers die een gewone wandeling maakten.
Wauw. En dat met maar vijftien minuten per week.
Maar hoe doe je dat eigenlijk: je verwonderen? Zeker als je dat lastig vindt of niet goed weet waar je moet beginnen?
Vanuit die vraag ontstonden mijn verwondervragen. Vragen die je aandacht een klein zetje geven:
* Welke geluiden hoor ik als ik even stilsta?
* Waar zie ik tekenen van de seizoenen?
* Wat zou een kind hier als eerste zien?
* Welke kleuren vallen me vandaag op?
Afgelopen maandag probeerde ik ze uit tijdens een netwerkwandeling met collega’s. Iedereen koos een vraag, zette een wekker op twintig minuten en ging alleen op pad in de Haarlemmerhout.
Mijn vraag ging over kleur. Toch bracht die me uiteindelijk bij deze boom, die ik ondanks al mijn eerdere wandelingen daar nooit echt had gezien.
Na twintig minuten deelden we onze ervaringen. Soms hielp de vraag om anders te kijken. Soms werd hij onderweg losgelaten, omdat iets anders de aandacht trok. En dat was allemaal goed. Verwondering kiest nu eenmaal haar eigen route.
Zin in een momentje van verwondering? Op mijn website vind je de Verwondervraagvinder. Met één klik verschijnt een digitale kaart met een vraag om mee op pad te nemen: trek hier een verwondervraag.
Wanneer gun jij jezelf vijftien minuten verwondering?
#verwondering #wandelen #aandacht #momentjevoormezelf #vitaliteit #duurzameinzetbaarheid #positiviteit #stress #burnout